आत्मनिर्भर जैविक कृषि: भारत, नेपाल र गोवंश | सनातन

कृषि नै मूल अर्थतन्त्र

भारतको सबैभन्दा ठूलो अर्थतन्त्र कृषिमा निर्भर छ। विगतको जैविक कृषि प्रणाली र औपनिवेशिक कालपछिको कृषि प्रणालीबीच ठूलो फरक छ।

आज भारत यतिका धेरै पशुधन सम्पन्न भए पनि आत्मनिर्भर जैविक खाद्य नीति अपनाउन सकेको देखिँदैन। गाईको मल र मूत्रमा पच्चीस भन्दा बढी माटोलाई पोषण गर्ने तत्वहरू हुन्छन्।

रासायनिक मलको मूल्य

रासायनिक मल र कीटनाशकको प्रयोगले:

एकातिर माटो बन्जर भूमिमा परिणत हुँदै गएको छ
अर्कोतर्फ आयातित रसायनिक मलमा परनिर्भरता बढेको छ

विगतमा जैविक कृषि प्रणाली हुँदा भारतको उच्च जीडीपीमा फर्कन सकिने प्रशस्त आधार छन्।

नेपाल सन्दर्भ

नेपालको जैविक विविधता अनुपम छ। नेपालमा पनि पशुधनको राम्रो सम्भावना छ। गोवंशको चारा निर्यात र स्थानीय गोरखाद्य उत्पादन दिगो आम्दानीको स्रोत बन्न सक्छ।

गौ हत्या र सामाजिक सद्भाव

नेपालमा पनि गौ हत्या बढ्दो समस्या हो। भारत हिन्दु राष्ट्र हुँदा नेपालमा सामाजिक सद्भाव कायम थियो। यही कारण यहाँका मुस्लिम समुदायले समेत नेपालमा हिन्दु राष्ट्रको मागमा व्यापक समर्थन गरेको पाइन्छ।

निष्कर्षमा:

गाईलाई राष्ट्रिय जनावरको दर्जा दिनु
गौ हत्या बन्द गराउनु
सामाजिक सद्भाव कायम राख्नु

उत्तम हुने देखिन्छ।

जैविक कृषि नीति

आयातित रासायनिक मलको सट्टा नेपालमा व्यापक जैविक खेती, कृषि तथा खाद्य नीति अपनाउँदा:

स्वास्थ्य खर्चको बचत
स्वस्थ जनशक्ति उत्पादन
जैविक उत्पादनको विश्वबजारमार्फत आर्थिक लाभ

सम्भव हुन्छ। यसैमा भविष्य छ।

समयमै सचेत हुनुपर्छ

पश्चिम एशिया र खाडी मुलुकमा युद्धको प्रभाव अझै आउन बाँकी छ। समयमै सचेत भई कृषि नीति पनि आत्मनिर्भर र जैविक बनाउनुको विकल्प छैन।

"आत्मनिर्भर जैविक गोरखाद्य — यो सानो विषय होइन, ठूलो विषय हो।"

सामाजिक सुधार

मूल संस्कृति र समाजमा सुधार ल्याउन नसक्नु हिन्दु समाजकै कमजोरी हो। विदेशी नीति प्रणालीमा अल्झनु समूल समस्या हो। मौलिक आधुनिकता सँगै मौलिकताको स्थापना गर्न सकिने आधार प्रशस्त छन्।